„W imie króla” sl. i muz. Kuba Knobloch

 

Gdy pierwsze promienie slonca padly na Brytanie, na przepiekne wzgórza zielone

Zahuczaly syreny- znaczy wróg szykuje sie do ataku na królewska korone

Nasz wielki, stary bryg, gdy weszlismy na dek swoja sila budzil groze

W imie króla do ataku! Aby bronic Anglii brzeg, rozkaz padl – ruszyc na morze!

 

Gdy ruszymy do boju niechaj wicher nas gna

Poprzez grozne biale fale

Bo nie straszny nam zywiol, gdy wróg odwaznie trwa

W ogniu walki zginie wielu, lecz zwyciestwo przyniesie nam chwale

 

Gdzies tak po szesciu dniach wynurzyl sie z mgly dumny, grozny i wielki jak slon

Jego zagle zlowrogo z wiatrem do nas szly z armat prochu leciala won

Pierwsze salwy z lewej strony i abordaz na nasz bryg, dalej, naprzód - zatopic go

Gdy huknelo z naszych rur to przeciwnik nagle znikl, w drobnych drzazgach poszedl na dno

 

Gdy juz po ciezkiej bitwie powrotu nadszedl czas na rodzinny angielski brzeg

Blisko dwiescie mil od ladu na drodze stanal nam oceanu wielki gniew

Sztorm roztrzaskal lajbe i poslal ja na dno a z zalogi tylko trzech

Uszlo z zyciem i powrócilo na lad by za króla przelewac krew